Kiedy naprawdę wezwać karetkę? 112, 999 i najczęstsze błędy pacjentów
Wyjaśniamy, w jakich sytuacjach należy natychmiast wezwać zespół ratownictwa medycznego, co powiedzieć dyspozytorowi i kiedy wybrać inne miejsce pomocy.
W bezpośrednim zagrożeniu życia nie czekaj
Jeżeli osoba jest nieprzytomna, ma poważne trudności z oddychaniem, objawy udaru, silny ból w klatce piersiowej, masywny krwotok lub doznała ciężkiego urazu, natychmiast zadzwoń pod numer 112 albo 999.
112 czy 999? Który numer wybrać?
Oba numery mogą być użyte w sytuacji nagłego zagrożenia zdrowia lub życia. Numer 999 prowadzi bezpośrednio do dyspozytorni medycznej, natomiast 112 jest ogólnym numerem alarmowym przeznaczonym również dla zdarzeń wymagających interwencji straży pożarnej lub policji.
Ogólny numer alarmowy
Wybierz go w sytuacji zagrożenia zdrowia, pożaru, wypadku, przestępstwa lub zdarzenia wymagającego udziału kilku służb.
Pogotowie ratunkowe
Numer przeznaczony bezpośrednio do zgłaszania stanów nagłego zagrożenia zdrowotnego i wezwania zespołu ratownictwa medycznego.
Nie rozłączaj się jako pierwszy
O zakończeniu rozmowy decyduje operator lub dyspozytor. Może potrzebować dodatkowych informacji albo przekazać instrukcje dotyczące pierwszej pomocy.
Kiedy należy wezwać karetkę?
Zespół ratownictwa medycznego należy wezwać w przypadku nagłego zagrożenia życia lub zdrowia. Liczy się nie tylko sam objaw, ale również jego nagłość, nasilenie i wpływ na stan pacjenta.
- Upadek z wysokości.
- Poważne złamanie lub zwichnięcie.
- Nagły, silny ból brzucha.
- Uporczywe wymioty z pogorszeniem stanu.
- Ostra reakcja uczuleniowa.
- Porażenie prądem elektrycznym.
- Próba samobójcza lub agresja związana z chorobą psychiczną.
- Podtopienie lub tonięcie.
Co powiedzieć dyspozytorowi?
Spokojna i konkretna rozmowa pomaga szybciej ocenić sytuację. Dyspozytor będzie zadawał pytania, które mogą wydawać się szczegółowe, ale są niezbędne do podjęcia właściwej decyzji.
Podaj dokładne miejsce
Adres, numer budynku, mieszkania, piętro, kod do bramy, charakterystyczny punkt albo lokalizację zdarzenia na drodze.
Powiedz, co się stało
Opisz najważniejszy problem: utrata przytomności, duszność, uraz, krwotok, ból w klatce piersiowej lub inne objawy.
Podaj liczbę i wiek poszkodowanych
Powiedz, ile osób potrzebuje pomocy i czy chodzi o dziecko, osobę dorosłą, seniora lub kobietę w ciąży.
Odpowiadaj na pytania
Dyspozytor może zapytać o oddech, przytomność, choroby, przyjmowane leki oraz okoliczności zdarzenia.
Podaj numer telefonu
Pozostań dostępny pod telefonem. Zespół lub dyspozytor może potrzebować ponownego kontaktu.
Pytania nie opóźniają wysłania pomocy
Dyspozytor zbiera informacje potrzebne do ustalenia pilności, rodzaju zespołu i dalszych działań. W wielu sytuacjach wezwanie może być już przekazywane zespołowi, gdy rozmowa nadal trwa.
Co robić, zanim przyjedzie karetka?
Po wezwaniu pomocy nie należy pozostawać bezczynnie. Dyspozytor może przekazać instrukcje, które trzeba wykonywać do przyjazdu zespołu.
- Sprawdź przytomność i oddech pacjenta.
- Rozpocznij resuscytację, jeżeli osoba nie oddycha prawidłowo.
- Zatamuj silne krwawienie bezpośrednim uciskiem.
- Nie podawaj jedzenia ani picia osobie z zaburzeniami świadomości.
- Zabezpiecz miejsce zdarzenia.
- Usuń zwierzęta i otwórz bramę lub drzwi wejściowe.
- Przygotuj dokumenty i listę leków pacjenta.
- Wyślij kogoś przed budynek, aby wskazał drogę zespołowi.
Nie przenoś poszkodowanego bez potrzeby
Po poważnym urazie nie należy przemieszczać pacjenta, chyba że pozostawienie go w miejscu zdarzenia stwarza bezpośrednie zagrożenie, np. pożar lub ryzyko potrącenia.
Kiedy karetka nie jest właściwym wyborem?
Zespół ratownictwa medycznego nie zastępuje lekarza rodzinnego, nocnej opieki zdrowotnej ani transportu sanitarnego. Karetka powinna pozostawać dostępna dla pacjentów w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
Wezwij karetkę
Stan bezpośredniego zagrożenia życia, ciężki uraz, zaburzenia świadomości, nasilona duszność, objawy udaru, poważny krwotok lub gwałtowne pogorszenie stanu.
Wybierz POZ lub nocną opiekę
Infekcja, gorączka, łagodny ból, potrzeba recepty, utrzymujące się dolegliwości bez objawów zagrożenia życia albo problem, który może zostać oceniony ambulatoryjnie.
Karetka nie jest bezpłatną taksówką do szpitala
Decyzję o miejscu dalszego leczenia podejmuje zespół na podstawie stanu pacjenta. Samo wezwanie nie oznacza automatycznie transportu do szpitala ani przyjęcia bez kolejki.
Czym różni się zespół „P” od zespołu „S”?
Zespoły ratownictwa medycznego dzielą się na podstawowe i specjalistyczne. Rodzaj wysyłanego zespołu zależy od dostępności, organizacji systemu i informacji zebranych przez dyspozytora.
Podstawowy zespół ratownictwa medycznego
W jego skład wchodzą co najmniej dwie osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych, będące ratownikami medycznymi lub pielęgniarkami systemu.
Specjalistyczny zespół ratownictwa medycznego
Składa się z co najmniej trzech osób, w tym lekarza systemu oraz ratownika medycznego albo pielęgniarki systemu.
Ratownictwo w województwie kujawsko-pomorskim
Według materiału NFZ w województwie działa jeden rejon operacyjny i jedna dyspozytornia medyczna. Od początku 2023 roku świadczenia realizują 94 zespoły ratownictwa medycznego: 12 specjalistycznych i 82 podstawowe.
Jak prawidłowo utworzyć korytarz życia?
Korytarz życia tworzymy już podczas dojazdu do zatoru, zanim pojazd uprzywilejowany pojawi się bezpośrednio za nami. Dzięki temu służby ratunkowe mogą szybciej dotrzeć do miejsca zdarzenia.
Skrajny lewy pas
Kierowcy zjeżdżają możliwie blisko lewej krawędzi pasa.
Pozostałe pasy
Kierowcy zjeżdżają możliwie blisko prawej krawędzi pasów.
Korytarz twórz od razu
Nie czekaj na sygnały świetlne i dźwiękowe ambulansu. W korku ustaw samochód prawidłowo już wcześniej i nie wjeżdżaj w utworzoną przestrzeń za pojazdem uprzywilejowanym.
Dobre wezwanie może skrócić drogę do pomocy
Dzwoń pod 112 lub 999, gdy występuje realne zagrożenie życia lub gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia. Podaj dokładne miejsce, opisz objawy i odpowiadaj na pytania dyspozytora. W pozostałych sytuacjach skorzystaj z lekarza rodzinnego, nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej albo innej właściwej formy pomocy.
Dodaj komentarz